শিক্ষক দিৱসৰ বিষয়ে (Teachers Day)
শিক্ষক এজন বন্ধু, দাৰ্শনিক, পথ প্ৰদৰ্শক যিয়ে আমাৰ হাতত ধৰি আমাৰ মনটো মুকলি কৰে, আমাৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰে। এজন শিক্ষকৰ অৱদানক একেবাৰেই আওকাণ কৰিব নোৱাৰি। সমগ্ৰ বিশ্বৰ বহু দেশত শিক্ষক দিৱস এটা বিশেষ দিন য’ত বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষকসকলক বিশেষভাৱে সন্মান জনোৱা হয়। দেশভেদে তাৰিখ বেলেগ বেলেগ। বিশ্ব শিক্ষক দিৱস সাৰ্বজনীনভাৱে গ্ৰহণ কৰা হৈছে ৫ অক্টোবৰ। ভাৰতত ৫ ছেপ্টেম্বৰত শিক্ষক দিৱস পালন কৰা হয় আৰু এই পৰম্পৰা ১৯৬২ চনৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল। তেওঁ এজন দাৰ্শনিক, পণ্ডিত, শিক্ষক, ৰাজনীতিবিদ আছিল আৰু শিক্ষাৰ দিশত তেওঁৰ নিষ্ঠাবান কৰ্মই তেওঁৰ জন্মদিনটো ভাৰতৰ ইতিহাসত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দিন হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল। আজিৰ দিনটোত এইগৰাকী আদৰ্শ ব্যক্তিৰ মহান কৰ্ম্ম আমি মনত পেলাইছো।
আচলতে এই মানুহজন, ডাঃ সৰ্বেপল্লী ৰাধাকৃষ্ণন এজন বন্ধুত্বপূৰ্ণ শিক্ষক আছিল আৰু তেওঁ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত সদায় তেওঁলোকৰ সন্মুখত যি আদৰ্শ দাঙি ধৰিছিল তাৰ বাবে তেওঁ জনপ্ৰিয় আছিল। গতিকে, এদিন তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু বন্ধু-বান্ধৱীসকলে তেওঁক অনুৰোধ কৰিছিল যে তেওঁলোকক তেওঁৰ জন্মদিনটো আড়ম্বৰপূৰ্ণভাৱে উদযাপন কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ক। বিনিময়ত তেওঁ কয় যে সকলো শিক্ষকৰ প্ৰতি সন্মান জনাই তেওঁৰ জন্মদিন উদযাপন কৰিলে তেওঁৰ গৌৰৱ আৰু সন্মান হ’ব। আৰু তেতিয়াৰ পৰা এই দিনটো ৫ ছেপ্টেম্বৰক শিক্ষক দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়।
এতিয়া বিশ্বৰ বাকী অংশৰ কথা ক’বলৈ গ’লে ৫ অক্টোবৰত বিশ্ব শিক্ষক দিৱস উদযাপন কৰা হয় আৰু ই ১৯৯৪ চনৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল।ইউনেস্ক’ই এই পৰম্পৰা আৰম্ভ কৰিছিল। ইউনেস্ক’ই নিৰ্ধাৰণ কৰা মনোযোগ আছিল শিক্ষকসকলৰ নিয়োজিততা আৰু সাফল্যৰ উদযাপন কৰা আৰু লগতে তেওঁলোকে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত যি প্ৰাথমিকতা প্ৰদান কৰে। এতিয়া ৫ অক্টোবৰ দিনটো কিয় শিক্ষক দিৱস হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়? ১৯৬৬ চনৰ আজিৰ দিনটোতে এখন বিশেষ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰী সন্মিলনে শিক্ষকৰ মৰ্যাদা সন্দৰ্ভত ইউনেস্কোৰ সমৰ্থন গ্ৰহণ কৰে।
আমি কিয় উদযাপন কৰোঁ?
পৃথিবীৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী কাম হৈছে শিক্ষকতা। শিক্ষকসকলে যৌৱনৰ মন গঢ় দিয়া বুলি জনা যায় আৰু জ্ঞান অবিহনে এই পৃথিৱীত কাৰো অস্তিত্ব থাকিব নোৱাৰে। শিক্ষকে শিশুক ভাল মূল্য প্ৰদান কৰি তেওঁলোকক দায়িত্বশীল নাগৰিকলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। গতিকে, প্ৰায় প্ৰতিখন দেশতে শিক্ষক দিৱস পালন কৰা হয়।
ভাৰতত আমি এই দিৱস উদযাপন কৰোঁ ড° সৰ্বেপল্লী ৰাধাকৃষ্ণনৰ ওপজা দিনত। তেওঁ আছিল বহুতো ভাল গুণৰ মানুহ আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত এজন প্ৰিয় শিক্ষক। তেওঁৰ অনুৰোধ আছিল যে তেওঁৰ জন্মদিনটো দেশৰ সকলো শিক্ষকৰ বাবে সন্মানজনক দিৱস হিচাপে পালন কৰক, যদিহে কোনোবাই তেওঁৰ জন্মদিনটো আচলতে উদযাপন কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰে। গতিকে, এক কথাত ক’বলৈ গ’লে আমি শিক্ষক দিৱস উদযাপন কৰোঁ কাৰণ শিক্ষকসকল সমাজৰ স্থপতি হৈ আহিছে আৰু তেওঁলোকৰ অবিহনে কোনো সমাজে প্ৰগতিৰ পথত খোজ কাঢ়িব নোৱাৰে।
"আধুনিক ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক চিন্তাবিদ" শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত তেওঁ গণতান্ত্ৰিক ভাৰতৰ দৰে যিখন দেশৰ বিকাশৰ প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰত আছিল, সেইখন দেশত শিক্ষক আৰু শিক্ষাৰ গুৰুত্বৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল। তেওঁৰ মতে, জাতি গঠনত শিক্ষকৰ এক বৃহৎ ভূমিকা আছে আৰু তাৰ বাবে শিক্ষকসকলক অধিক সন্মান কৰা উচিত। এজন চিন্তাবিদ আৰু শিক্ষক হোৱাৰ উপৰিও তেওঁ এজন দাৰ্শনিকো আছিল। তেওঁ এবাৰ ভাগৱত গীতাৰ ওপৰত এখন গ্ৰন্থ লিখিছিল আৰু তাত তেওঁ এজন শিক্ষকৰ সংজ্ঞা দিছিল যে, “যিজনে বিভিন্ন চিন্তাধাৰাক একেটা মূৰলৈ একত্ৰিত কৰিবলৈ উপস্থাপনৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে”।
তেওঁ ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়লৈকে সেই সময়ৰ প্ৰায়বোৰ নেতা যেনে জৱাহৰলাল নেহৰু, মহাত্মা গান্ধী, বা ড০ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ জাতি গঠনত এই চিন্তাধাৰাৰ বাবে তেওঁৰ অনুৰাগী আছিল। ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰখনতো তেওঁৰ দক্ষতা প্ৰমাণিত হৈছিল। বাধাবোৰ বহু আগতেই চিনি পোৱাৰ ৰাজনৈতিক অন্তৰ্দৃষ্টি তেওঁৰ আছিল আৰু দলীয় নেতাসকলক তেওঁলোকৰ বিলম্ব আৰু অপৰাধবোধৰ বাবে বকাবকি কৰাৰো প্ৰয়োজনীয় সাহস আছিল। ১৯৪৭ চনত তেওঁ প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছৰ জনসাধাৰণক আত্মীয়তাবাদ আৰু দুৰ্নীতিৰ আতংকজনক পৰিণতিৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিছিল। আমি এতিয়া ইয়াৰ সৈতে মোকাবিলা কৰি আছো!
এনে মানুহ এজনক অৱশ্যেই ষ্টেণ্ডিং অভেচনৰ প্ৰয়োজন। গতিকে, এজন প্ৰকৃত শিক্ষকৰ মূল্যবোধ আৰু নীতিৰ প্ৰচাৰৰ বাবে এই দিৱস পালন কৰা হয়।
No comments:
Post a Comment