হিন্দু ধৰ্মত ভগৱান শিৱৰ স্বীকৃতি আছে। ভাৰতৰ সমান্তৰালকৈ বিশ্বৰ বহু ঠাইত ভগৱান শিৱৰ ভক্ত আছে আৰু তেওঁৰ প্ৰতি মানুহৰ অদম্য ভক্তি আছে। ভগৱান শিৱক প্ৰায়ে ভাংৰ লগত জড়িত কৰা হয়। কেৱল এয়াই নহয়, মহাশিৱৰাত্ৰিত মানুহে ভাং আৰু ধটুৰা প্ৰসাদ হিচাপে আগবঢ়ায়। কিন্তু আপুনি কেতিয়াবা ভাবিছেনে ভগৱান শিৱই ভাংক কিয় ইমান ভাল পাইছিল ? ভাৰতত শ শ বছৰ ধৰি কোনোবা নহয় কোনোবা ৰূপত ভাং সেৱন কৰি আহিছে। বৈদিক শাস্ত্ৰত ভাং পাঁচ পবিত্ৰ উদ্ভিদৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু সুখ, দয়া আৰু স্বাধীনতাৰ উৎস।
এটা কাহিনী অনুসৰি ভগৱান শিৱই এবাৰ পৰিয়ালৰ সৈতে কাজিয়া কৰিছিল আৰু সেয়েহে তেওঁ এখন পথাৰলৈ গৈছিল, য’ত তেওঁ ভাং গছৰ তলত শুইছিল। টোপনিৰ পৰা সাৰ পোৱাৰ পিছত কিছু পৰিমাণে ভাং সেৱন কৰিলে আৰু লগে লগে শৰীৰত সতেজতা অনুভৱ কৰিলে। এই বস্তুটোৱে তেওঁক ভাংক নিজৰ প্ৰিয় ভোগ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।
এই কাহিনীৰ আন এটা সংস্কৰণো আছে। কিন্তু সাগৰৰ মন্থনৰ লগত ইয়াৰ সম্পৰ্ক আছে, যেতিয়া দেৱতা আৰু অসুৰে অমৰত্বৰ পানীয় অমৃত পাবলৈ সাগৰ মন্থন কৰিবলৈ আহিছিল। এই মন্থনৰ এটা ফল আছিল বিষ হালাহালা, যিটো বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আটাইতকৈ বিষাক্ত বিষ, যাৰ ধোঁৱাই দেৱতা আৰু অসুৰ উভয়কে হত্যা কৰিব পাৰে।
শিৱই সকলোকে বচাবলৈ সেই বিষ পান কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁক ঠাণ্ডা হ’বলৈ ভাং আগবঢ়োৱা হৈছিল।
এই কাৰণেই শিৱ কেৱল ভাঙৰ লগত জড়িত নহয়, আক্ষৰিক অৰ্থত ভাঙৰ সৰ্বব্যাপী প্ৰভু বুলিও উল্লেখ কৰা হৈছে।
No comments:
Post a Comment